பிட்டா

வி.விக்ரம்குமார்

ஆனைமலைப் பகுதியின் வால்பாறை பகுதியிலுள்ள தேயிலை தோட்டம். காலை ஐந்து மணிக்கு பறவைகளைத் தேடி உலாவிக் கொண்டிருந்தேன். எவ்வித பறவைகளின் ஓசையோ அசைவோ சூரிய ஒளி ஓரளவிற்கு படரும் வரை வெளிவரவில்லை. ஆறு மணிக்கெல்லாம் பல்வேறு பறவைகளின் அழைப்புகளும் பாடல்களும் ஒன்றன்பின் ஒன்றாய் கச்சேரிப் போலத் தொடங்க, அத்தேயிலைத் தோட்டம் உயிர்ப் பெறத் தொடங்கியது. 

ஒன்பது வண்ணப் பறவை:

தேயிலை செடிகளுக்கு இடையே வளர்ந்திருந்த மரம் ஒன்றில், பச்சை நிற முதுகுடன், கண்களில் பட்டை கொண்ட பறவை வந்தமர்ந்தது. அது என்ன பறவை என்று தெரிந்துக்கொள்வதற்காக, அது திரும்புவதற்காக காத்திருந்தேன். இலை மறைவிலிருந்து அழகாய் நகர்ந்து என் பார்வைக்கு தெரியும் விதமாக நின்றது ஒன்பது வண்ணங்கள் சூடிய ‘பிட்டா’. 

வலசை வரும் அரிதான அந்த சிறு பறவையைத் தரிசிப்பது அபூர்வம் தான். இமயமலை, மத்திய இந்தியா, மேற்கு இந்திய மலைப்பகுதிகளைத் தாயகமாக கொண்ட இந்தப் பறவை, உள்நாட்டு வலசை வரக்கூடியது. மாலை நேரத்தில் அதிகம் தென்படுவதால், ஆறுமணிக்குருவி என்றொரு பெயரும் அதற்கு உண்டு.

இயற்கை ஓவியம்:

சுமார் ஒரு நிமிடம் அம்மரக் கிளையில் காத்திருந்த வண்ண ஓவியமான பிட்டா, எனக்குள் உணர்வுக் கிளர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது! அதன் உடலில்தான் எத்தனை வண்ணங்கள்! குழந்தைகளுக்கு வண்ணங்களை அறிமுகப்படுத்த பிட்டா மட்டும் போதுமே என்று தோன்றியது! அது பாடவோ அழைப்பு விடுக்கவோ இல்லை. ’என் நிறங்களை ரசிப்பதற்கே நேரம் போதாது, பின் ஓசை எதற்கு’ என்பதை தெரிவிக்கும் விதமாக அமைதியாக இருந்தது போலும். 

கிளையின் முன்னும் பின்னும் மெதுவாய் நகர்வது, பின் என்னைப் பார்ப்பது என சிறுகுழந்தை போல அதன் செய்கை இருந்தது. ரசித்துக்கொண்டிருக்கும் போதே சட்டென பறந்து ஓசை எழுப்பிக்கொண்டே கண்களுக்கு எட்டாத மரம் ஒன்றில் தஞ்சமடைந்தது. 

பிட்டா பித்து:

பிட்டா பறந்த பிறகு, அது அமர்ந்திருந்த கிளை அருகில் சென்று பார்த்தேன். அதன் உடலில் இருந்த வண்ணங்கள் ஏதாவது அக்கிளையில் அப்பி இருக்கிறதா… வண்ணங்கள் சூடிய அதன் கேசத்தின் உதிரல்கள் ஏதேனும் அங்கு இருக்கிறதா என்று உற்று நோக்கினேன். எதுவும் தென்படவில்லை!… அதன் வண்ணங்கள் என் கண்களை ஆக்கிரமித்துக்கொண்ட திருப்தியோடு அருகில் கேட்ட ஓசை நோக்கி நகர்ந்தேன். எனக்குள் ஏற்பட்ட பிட்டாவின் பித்து நீங்க சில நாட்கள் ஆகின. 

 

Subscribe to Our Youtube Channel